به همین خاطر امسال شرکت AT&T به این فکر افتاد که با همکاری شرکتی که در زمینه انرژی خورشیدی تخصص دارد (Goal Zero) و نیز یک شرکت طراحی به نام Pensa ، ایستگاه شارژی درست کند که از نیروی خورشید بهره می‌برند. اسم این پروژه را شارژ خیابانی گذاشته‌اند.

ایستگاه‌ها، طراحی مدرنی دارند و از تازه‌ترین فناوری صفحات خورشیدی و باتری استفاده می‌کنند و با کمک آنها می‌شود گوشی‌هایی با ورودی میکرو USB، USB، رابط‌های ۳۰ پینی و البته پورت لایتنینگ را به صورت رایگان شارژ کرد.

صفحات خورشیدی در طول روز انرژی این ایستگاه‌ها را تأمین می‌کنند، قسمتی از انرژی هم در باتری‌های لیتیومی ذخیره می‌شود تا شب‌ها هم بشود از این ایستگاه‌های استفاده کرد.

این ایستگاه‌ها این ظرفیت را دارند که علاوه بر شارژ بشود از آنها به عنوان منبع روشنایی، وای فای یا پخش آگهی و نمایش نقشه هم استفاده کرد.

فعلا این ایستگاه‌ها در چند منطقه پرترافیک نیویورک نصب شده‌اند.

منبع

فید یک پزشک جایی مناسب برای درج آگهی شما

در پادکست‌های فرهنگی یک پزشک شرکت کنید: کتاب بخوانید و برای ما بفرستید!

سفارش درج آگهی در یک پزشک

خیلی از کافی‌شاپ‌ها با دستکاری لایه شیر سطح قهوه، اشکال زیبایی درست می‌کنند که جلب نظر می‌کند، اما اینها نمی‌توانند رقیبی برای پرینتر این فروشگاه تایوانی باشند، این پرینتر ترکیبی از شیر و پودر کوکا یا قهوه را با وضوح بالا روی سطح قهوه چاپ می‌کند.

به این ترتیب مشتری می‌تواند عکس خود یا هر عکس دلخواه دیگر را به پرینتر بدهد و قهوه‌ای کاملا شخصی‌شده را دریافت کند!

منبع

فید یک پزشک جایی مناسب برای درج آگهی شما

در پادکست‌های فرهنگی یک پزشک شرکت کنید: کتاب بخوانید و برای ما بفرستید!

سفارش درج آگهی در یک پزشک

یکی از اعضای هیئت رئیسه هووایی به نام «ریچارد یو» در گفتگو با نشریه فایننشیال تایمز از این تصمیم خبر داد و البته اضافه کرد که همه چیز به خواست نوکیا بستگی دارد.

سخنگوی نوکیا در این مورد ترجیح داده است که ابراز نظری نکند، در حال حاضر سهامداران نوکیا اصلی از راهبرد ویندوز فون این شرکت راضی نیستند، بنابراین هووایی با وسوسه کردن سهامداران نوکیا شاید به نتیجه برسد.

در حال حاضر هووایی بعد از اپل و سامسونگ، سومین برند معتبر در چین محسوب می‌شود و آمار فروش این گوشی در چین هم مؤید این مطلب است، اما این شرکت می‌خواهد در غرب هم بیشتر در قالب یک سازنده گوشی‌های هوشمند جا بیفتد و شاید هیچ راهبردی بهتر از خرید نوکیا نباشد که با وجود داشتن گوشی‌های هوشمند با کیفیت خوب لومیا، فروش چندانی ندارد.

اگر نوکیا تسلیم شود، هووایی ممکن است تولید گوشی‌های ویندوزی را متوقف کند و فقط گوشی‌های اندرویدی بسازد.

به تازگی ارزش سهام نوکیا ۱۱ درصد افزایش یافته است.

منبع

فید یک پزشک جایی مناسب برای درج آگهی شما

در پادکست‌های فرهنگی یک پزشک شرکت کنید: کتاب بخوانید و برای ما بفرستید!

سفارش درج آگهی در یک پزشک

در همایشی از لندن، موسوم به همایش زیبایی یا Beauty از این گوشی رونمایی شد، معرفی این گوشی چند روز قبل از معرفی تعدادی از گوشی‌های دسته گلکسی و ATIV  در همایش Premiere 2013 صورت می‌گیرد.

ضخامت گوشی Ascend P6 تنها ۶٫۱۸ میلیمتر است، این گوشی پردازنده ۱٫۵ گیگاهرتزی چهار هسته‌ای دارد و بدنه‌اش فلزی است.

نمایشگر گوشی ۴٫۷ اینچی و پروضوح است، اما مشخص نشده است که وضوح آن دقیقا چقدر است، یکی از نقاط برتری این گوشی دوربین جلوی پنج مگاپیکسلی آن است. دوربین پشت گوشی ۸ مگاپیکسلی است که با آن می‌توان عکس‌های ماکرو و ویدئوهای با کیفیت ۱۰۸۰p گرفت.

از نقطه نظر نرم‌افزاری این گوشی به خاطر مجهز بودن به موتور IMAGESmart  و نرم‌افزار تشخیص خودکار صحنه‌ها برای گرفتن تصاویر خودکار با کیفیت خوب، مناسب است.

سیستم عامل گوشی اندروید ۴٫۲٫۲ است که رابط کاربری مخصوص هووایی روی آن نصب شده است و کاربر علاوه بر پوسته‌های فراوان موجود می‌تواند از سه پوسته اختصاصی این گوشی هم استفاده کند.

باتری گوشی دو هزار میلی آمپر ساعتی است، که باتری مناسبی است، اما در حد گوشی‌ها برتر کلاس جهانی نیست.

سیاست هووایی تا حالا ساختن گوشی‌های خوب -اما نه «های اند»، با قیمت مناسب بوده است، هووایی هنوز هم برای بازار غرب، برند ناشناخته‌ای محسوب می‌شود، اما گوشی‌هایی مثل همین Ascend P6 با ظاهر خوب و مشخصات قابل قبولشان می‌توانند چشم‌ها را به خود خیره کنند.

هزینه خرده‌فروشی این گوشی ۴۴۹ یورو (معادل ۶۰۰ دلار) و در رنگ‌های مشکی، سفید و صورتی در دسترس خواهد بود.

زمان ورود این گوشی به بازار در چین، اواخر همین ماه میلادی است و در ماه آینده میلادی هم گوشی از طریق شرکت‌های خدمات ارتباطی بزرگ اروپا وارد بازار اروپا خواهد شد.

منبع

فید یک پزشک جایی مناسب برای درج آگهی شما

در پادکست‌های فرهنگی یک پزشک شرکت کنید: کتاب بخوانید و برای ما بفرستید!

سفارش درج آگهی در یک پزشک

بعد آن باخت ناامیدکننده سه به هیچ در مقدماتی جام جهانی آمریکا از یادمان نمی‌رود، بعد از صعود پرزحمت از مرحله قبل و پشت سر گذاشتن سوریه، شور فوتبال همه را فراگرفته بود، همه از برد می‌گفتند و انتظار داشتند که علی پروین با همان فوتبال کاملا سنتی مقابل تیم‌های آسیایی معجزه کند، کیهان ورزشی عکس رئیس جمهور وقت را در حالی که توپ فوتبال در دست داشت، روی جلد خود چاپ کرده بود، اما بازی اول ناامیدکننده بود، دفاع کنار که در آن زمان به عهده کریم باقری جوان و خام بود، شده بود اتوبان کره‌ای‌ها و غلامپوری که پیش از آن او را دروازه‌بانی همتای عابدزاده تصور می‌کنیم، در مقام عمل سست و بی‌تجربه ظاهر شد، به همین خاطر بود که با سه گل بدرقه شدیم و بعد از آن در بازی‌های دیگر هم علیرغم درخشش دایی فروغی نداشتیم.

 و بعد آن شش دوی رؤیایی! چه شکوهی داشت این شش تایی کردن کره.

ما هنوز سه‌گانه شاهکار کریمی را فراموش نکرده‌ایم، روزی که ایران کره جنوبی را ۴ به ۳ برد، همان طور که گل بسیار زیبایی از نیمه زمین کریم باقری در ذهن ما ثبت شده است، گلی که البته با بدشانسی و اشتباه دایی در دفع توپ، با حذف ایران فراموش شد.

۴ سال پیش اگر هم در بازی با کره جنوبی تا آستانه صعود پیش رفتیم، تیمی که از عربستان در خانه باخته بود، این بار در خانه کره‌ای‌ها ناباورانه علیرغم خاطرهای حزین بازیکنان بسیار شجاعمان، یک هیچ جلو افتاده بود، اما گل دقیقه ۸۱ پارک جی سونگ همه چیز را به هم زد.

فوتبال به سبک و سیاق ایرانی شباهت زیادی به کلیت جامعه ایرانی دارد، در این فوتبال همان شور و بی‌نظمی، فراموشی‌ها، واپس کشیدن‌ها و شورهای مقطعی را می‌توان یافت که در جامعه ایران قابل مشاهده‌اند.

فوتبال ایرانی تا به حال به کرات از ناممکن‌ها، ممکن ساخته است و در بسیاری از موارد هم سهل‌ترین‌ها را به اموراتی دست‌نیافتنی تبدیل کرده است.

در ابتدای سال، ما زمانی که سالنامه‌های نشریات را مرور می‌کردیم، در قسمت ورزش، شاهد جو ناامیدی مطلق بودیم، ایران در این دوره هم نتایج عجیب و غریبی کسب کرده بود و با اینکه بهترین قرعه ممکنه را داشت، چنان بد و بی‌انگیزه بازی کرده بود که خوش‌بین‌ترین مشتاقانش هم حداکثر سوم شدن و صعود به پلی آف را منتهای خوشبختی تصور می‌کردند.

بعد از یک برد شانسی مقابل ازبکستان، ایران با قطر در خانه بدون گل مساوی کرده بود، از لبنان یک هیچ باخته بود، کره را در تهران یک هیچ شکست داده بود و در شرایطی که کمی امدروار شده بود، از ازبکستان در خانه یک هیچ شکست خورده بود.

ایران فقط دو گل زده بود، بدترین از این نمی‌شد!

ظاهرا روزهای بلند و بی‌فرجام ایران ادامه داشت، برد در مقابل قطر دیگر رؤیایی می‌نمود.

اما سرانجام «خردادی که خیلی منتتظرش بودیم» فرارسید، تا شگفتی بیافرینیم،  ورق برگشت، در شرایطی که خیلی‌ها در پی یافتن جایگزین کیروش بعد از حذف ایران برآمده بودند، در شرایطی که اختلاف‌های بچگانه شماری از بهترین بازیکن‌ها را از تیم جدا کرده بود، بازیکنان تیم ملی با هم مهربان‌تر شدند و این بار از برد مقابل قطر آن هم در خانه‌اش، سکویی برای دستیابی به امید ساختند.

در نیمه اول بازی با لبنان ایران آنقدر خوب و هماهنگ بازی کرد و بازیکنان چنان دونده و فداکار ظاهر شدند که ما از خود پرسیدیم، اگر این بازی معمول ماست، پس آن نتایج قبلی در چه شرایطی ثبت شده‌اند؟

پیروزی ۴ بر صفر مقابل لبنان را به یک قدمی صعود، آن هم به صورت مستقیم رساند.

ابتدا ما جدول را بالا و پایین می‌کردیم تا ببینیم با مساوی گرفتن مقابل کره، تحت چه شرایطی می‌توانیم صعود کنیم. چه کارش می‌شود کرد، ما خاطره تیم ترسوی سال ۲۰۱۱ را هم داشتیم، همان تیمی که آنقدر محافظه‌کار در مقابل کره بازی کرد تا سرانجام مزد ترسش را گرفت: گل دقیقه ۱۰۶ لیونگ بیت گارام حذفمان کرد!

اما باز هم ایرانی‌ها وارد یک چرخه دیگر شده بودند، حوادث به نوعی رقم خورده بود، که علیرغم بضاعت فوتبال خودمان، در ذهن فقط برد را تصور می‌کردیم، حتی آن زمان که در نیمه اول تحت فشار زیاد بودیم، و سرانجام لحظه شگفتی رسید، دقیقه شصت و رضا قوچان‌نژاد، مهاجم گریزپای جدید تیم ملی و بردن در کمال شگفتی و رحمان احمدی‌ای که مثل یک دروازه‌بان بین‌المللی فوق واکنش نشان می‌داد.

ما به بردن در شرایط سخت عادت داریم، ما در تاریخ بارها چونان ققنوس از خاکستر خود برخاسته‌ایم، و این بار در شرایطی که قبل از خرداد، در اندیشه پلی آف بودیم، به عنوان تیم اول به برزیل صعود کردیم.

و چه لذتی دارد بازی در جام جهانی برزیل را از دست ندادن.

ما عادت داریم که زندگی، سرنوشت و ورزش خود را بسیار درماتیک کنیم، نه اینکه نخواسته باشیم این شرایط را تغییر بدهیم، خواسته‌ایم! اما نشده.

سرنوشت ما و فاصله بین رستگاری و نومیدی ما فقط چند میلیمتر، ثانیه و درصد بود، چه کسی می‌داند شاید اگر دعای من و تو نبود، اگر یکی از آن ضربه‌های سر یا تکل‌ها را دیرتر می‌زدیم، اگر ثانیه‌ای حریف را به حال خود رها کرده بودیم، همه چیز تفاوت می‌کرد.

ما مثل ۴ سال پیش و مثل سال ۲۰۱۱ سخت تحت فشار بودیم، اما این بار دیگر نه در دقیقه ۸۱ و نه در دقیقه ۱۰۶ کم نیاوردیم … حریف و مربی‌اش -چوی- را وادار به تسلیم کردیم.

زمانه قرعه نو می‌زند به نام شما
خوشا شما که جهان می‌رود به کام شما

در این هوا چه نفس‌ها پر آتش است و خوش است
که بوی عود دل ماست در مشام شما

تنور سینه سوزان ما به یاد آرید
کز آتش دل ما پخته گشت خام شما

فروغ گوهری از گنج خانه شب ماست
چراغ صبح که برمی‌دمد ز بام شما

ز صدق آینه کردار صبح‌خیزان بود
که نقش طلعت خورشید یافت شام شما

زمان به دست شما می‌دهد زمام مراد
از آنکه هست به دست خرد زمام شما

همای اوج سعادت که می‌گریخت ز خاک
شد از امان زمین دانه‌چین دام شما

به زیر ران طلب زین کنید اسب مراد
که چون سمند زمین، شد ستاره رام شما

فید یک پزشک جایی مناسب برای درج آگهی شما

در پادکست‌های فرهنگی یک پزشک شرکت کنید: کتاب بخوانید و برای ما بفرستید!

سفارش درج آگهی در یک پزشک

تقریبا داشت یادم می‌رفت کتاب را معرفی کنم تا اینکه دیروز دیدم در یکی از سایت‌های پرمخاطب فرنگی، خبری با این عنوان منتشر شده است:

«خواندن حکایت‌های مریخ در تهران»

در این پست، انتشار این کتاب در ایران با اندکی شگفتی اطلاع داده شده است. یکی از خواننده‌ها هم با اشاره به یکی از روجلدهای اصلی این کتاب که تصویرسازی‌ای عالی اثر مایکل ولان است، آرزو کرده بود که بداند روجلد کتاب اصلی به چه صورت است.

خب، اینها انگیزه‌ای شدند برای من، تا بالاخره کتاب حکایت‌های مریخ را در وبلاگ معرفی کنم.

این کتاب توط بردبری در دهه ۱۹۵۰ نوشته شده است و در مورد مستعمره شدن مریخ توسط انسان‌ها است. کتاب در قالب چند داستان کوتاه است و در واقع یک رمان چندبخشی یا اپیزودیک است.

بردبری با الهام از سری کتاب‌های جان کارتر و کمیک‌های تارزان این کتبا را نوشته است، کتابی که البته از نظر محتوا در درجه‌ای بسیار رفیع‌تر قرار دارد.

در این رمان، مریخ سیاره‌ای صحرایی با کانال‌های بزرگ و طویل آب تصور شده است که آب یخ قطب‌ها را به سطح سیاره می‌آورند، یعنی همان تصور غالب ما از مریخ در شروع قرن بیستم.

حکایت‌های مریخ واگویه‌ای شاعرانه است از آینده، که مرزهای ژانر تخیلی را هم درمی‌نوردد.

راوی داستان‌ها دانای کل است. کتاب چند داستان به‌هم پیوسته با شخصیت‌های متفاوت است که مانند دانه‌های یک تسبیح می‌مانند که با نخ مریخ به‌هم وصل شده‌اند. نویسنده در این روایت‌ها عطش رفتن انسان‌ها به مریخ را پیش‌ می‌کشد؛ علاوه بر هوس کشف و فتح یک سیاره‌ جدید محرک اصلی نابودی زمین است، جهان درگیر جنگ بزرگ اتمی شده است و خیلی‌ها در پی فرار از زمین هستند تا در جایی دیگر پناه بگیرند. آدم‌ها ناگزیر دنبال مکانی دیگر برای حیات هستند. در این روایت‌ها نویسنده به سراغ زوایای پنهان و پیدای وجود آدمی می‌رود و به قدرت‌طلبی، شهوت، حرص، طمع، عشق و ترس در آدم‌ها می‌پردازد.

تا به حال اقتباس‌هایی به شکل‌های گوناگون از حکایت‌های مریخ صورت گرفته است، اپرایی بر اساس این رمان ساخته شده است، در سال ۱۹۸۸ اقتباسی سینمایی از آن امجام شده است، بی بی سی و شبکه NBC با مشارکت هم یک مینی‌سریال سه قسمتی بر اساس آن ساخته‌اند و کمیک بوک‌هایی هم بر اساس آن نوشته شده است.

در یوتیوب اگر بگردید هم این مینی‌سریال را پیدا می‌کنید و هم قطعه‌ای کوتاه از اپرا را.

بد نیست در اینجا مقدمه پیشگفتار بورخس را در مورد حکایت‌های مریخ بخوانید.

در سده دوم دوران ما، لوسیانوی سمیساطی (سامزاتی) «تاریخی حقیقی» را سرود که افزون بر اعجاب‌هایی چند، مشتمل است بر شرحی از ماه‌نشینان که فلز و شیشه می‌ریسند و می‌بافند، چشمانشان را بیرون می‌کشند و باز بر جا می‌نهند، عصاره هوا یا هوای فشرده می‌نوشند. در آغاز شده شانزدهم میلادی لودویگو آریوستو روایت می‌کند که پهلوانی افسانه‌ای آنچه را روزی زمین گم شده در ماه می‌یابد: اشک‌ها و آه‌های عشاق، زمان هدرشده در قمار، کرده‌های بی‌حاصل و آرزوهای دست‌نیافته. در قرن هفدهم، کپلر «رؤیای سماوی» را نگاشت و چنین وانمود کتابی استنساخ کرده که در خواب خوانده و شرحی دقیق از کردار، رفتار و عادات مارهای ماه می دهد که در طول روزهای داغ در غارهای عمیق پناه می‌گیرند و هنگام عصر بیرون می‌آیند.

میان نخستین و دومین این سفرهای خیالی ۱۳۰۰ سال و بین دومین و سومین آنها حدود ۱۰۰ سال فاصله است. با وجود اینکه دو روایت اول، خیال‌پردازانه و نامعتبرند، روایت سوم از فرط تلاش برای واقع‌نمایی از هم پاشیده است. دلیل این امر هم به وضوح روشن است، از دید آریوستو یا لوسیانو، سفر به ماه، نماد یا صورت مثالی «امر ناشدنی» بود، اما دید کپلر، همانند خود ما، سفر به ماه امری شدنی بوده.

آیا در همان دوره جان ویلکینز، که مبدع زبان جهانی بود، به کتابش «کشف جهانی تازه در ماه، مباحثه‌ای در باب این که شاید ماه جهانی دیگر باشد» پیوستی به نام «مباحثه‌ای در باب امکان سفر به ماه» اضافه نکرد؟ در «شب‌های آتیکی» نوشته آیولوس گلیوس می‌خواینم که ارخوطس فیثاغورثی کبوتری چوبین ساخت که در هوا سیر می‌کرد. ویلکینز پیشگویی می‌کند که وسیله‌ای با ساز و کاری چنان یا مشابه، روزی ما را به ماه خواهد برد.

اگر اشتباه نکرده باشم، رؤیای سماوی کپلر، با پیشگویی آینده‌ای محتمل و ممکن، یکی از نخستین پیش‌اعلان‌های ظهور نوع تازه‌ای از امر روایی است که آمریکاییان آن را علمی -تخیلی یا داستان علمیمی‌خوانند و این اثر، حکایت‌های مریخ، یکی از نمونه‌های ستودنی آن است. درون‌مایه این حکایت‌ها ماجرای استیلا بر سیاره سرخ و مهاجرت آدمیان به آن است.

چنین می نمود که مقدر شده است این جهش تهورآمیز انسان آینده چون حماسه سراییده شود، اما ری بردبری (شاید بی‌غرض، از سر الهام نهایی نبوغ خود) لحنی مرثیه‌وار را ترجیح داده است.

ری بردبری

مریخیان در آغاز کتاب هراس‌انگیزند، سخت سزاوار ترحم اویند، آنگاه که فنا بر آنان دست می‌یازد. انسان‌ها ظفر می‌یابند و نویسنده از پیروزی ایشان شادمان نیست، او با حزن و دلتنگی و با دلشکستگی از گسترش سلسله انسان بر سیاره سرخ در آینده روایت می‌کند، سایره‌ای که پیشگویی بردبری به سان ماسه‌زاری به رنگ آبی روشن با ویرانه شهرهایی مانند صفحه شطرنج، گرگ و میشی زد و کشتی‌هایی باستانی برای سفر روی ماسه‌ها، تصویرش می‌کند.

نویسندگان دیگر زمانی در آینده را به تصویر می‌کشند و ما سخن ایشان را باور نمی‌کنیم، چرا که می‌دانیم این تاریخ‌گزینی سنتی ادبی است، اما بردبری می‌نویسد ۲۰۰۴ و ما جاذبه کلامش را حس می‌کنیم و فرسودگی را و انباشت بی‌کران و گنگ تاریخ را، آن وارونگی ظلمانی و مغاک زمان شعر شکسپیر را. رنسانس با جوردانو برونو و فرانسیس بیکن نشان داده است که باستانیان واقعی ماییم، نه مردمان عهد عتیق و نه مردمان هومر.

پس از بستن کتاب با خود اندیشیدم که این مرد ایلی‌نویی در این فقره روایت‌هایش از استیلا بر سایره‌ای دیگر چه کرده که مرا غرق در وحشت و تنهایی می‌کند.

این فانتزی‌ها چگونه، این طور خودمانی، مرا به خود جذب می‌کنند؟ به جرأت می‌گویم همه ادبیات نمادین است. تجربه‌های بنیادی معدودند و تفاوت نمی‌کند نویسنده آنها را برای روایتی خیالی به کارگیرد یا برای روایتی واقعی، برای روایت مکبث یا برای روایت راسکولنیکوف، برای روایت تهاجم به بلژیک در اوت ۱۹۱۴ یا روایت تهاجمی به مریخ. اما  اهمیت رمان علمی -تخیل در چیست؟

بردبری در این کتاب خیال‌پردازانه و سرشار از وهم، مانند سینکلر لویس در خیابان مین، یک‌شنبه‌های طولانی و خالی‌اش را با روایتش آراییده و به تصویر کشیده.

«هیأت اعزامی سوم» محتملا ترسناک‌ترین داستان این کتاب است، از دید من هراس درونی این داستان ماوراء طبیعی است. هویت مبهم و نامعلوم مهمانان ناخدا جان بلک، به شیوه‌ای پریشان‌کننده حاکی از این است که فراتر از آن ما نیز نه می دانیم که کیستیم و نه می‌دانیم که دید  خداوند چگونه‌ایم.

علاوه بر این دوست دارم توجه خواننده را به داستانی جلب کنم که «مریخی» نام نهاده شده است و حاوی واریاسیون‌هایی از اسطوره پروتئوس است.

در سال ۱۹۰۹ در طلیعه روزهای ساخت‌مانی که اینک دیگر وجود ندارد، با اندوه و دلتنگی‌ای شیفته‌وار «نخستین انسان روی ماه» ولز را خواندم. با این حکایت‌ها که از طریقتی دیگر در ادب و شیوه‌ای متفاوت در کمال می‌آیند، در واپسین روزهای پاییزی ۱۹۵۴، توانستم آن هراس خوش‌گوار را باز بار دیگر از نو تجربه کنم.

کتاب «حکایت‌های مریخ» در ایران به تازگی توسط دو مترجم و دو ناشر منتشر شده است.

۱- با ترجمه مهدی بنواری و نشر توسط انتشارات پریان – کتاب ۳۴۸ صفحه دارد و قیمت‌اش ۱۴ هزار تومان است.

خرید آنلاین کتاب

۲- توسط علی شیعه علی و نشر توسط انتشارات سبزان در ۳۲۸ صفحه و قیمت ۱۲ هزار تومان.

خرید آنلاین کتاب

این هم پیوند به ۲ داستان کوتاه این کتاب که پیش از این ترجمه شده‌اند و در اینترنت قرار داده شده‌اند:

اوت۱۹۹۹:مردان زمینی

و

ژوئن ۲۰۰۱: …هم‌چنان دل عاشق است و ماه تابان

فید یک پزشک جایی مناسب برای درج آگهی شما

در پادکست‌های فرهنگی یک پزشک شرکت کنید: کتاب بخوانید و برای ما بفرستید!

سفارش درج آگهی در یک پزشک

این ابررایانه ۳۲ هزار پردازه زئون دارد که توسط ۴۸ هزار شتاب‌دهنده زئون فی Phi و یک پتابایت حافظه پشتیبانی می‌شود و سرعت آن ۳۳٫۸۶ پتافلاپ است. (هر پتافلاپ معادل انجام یک کوادریلیون عمل ریاضی در ثانیه است.)

به زبان ساده، دیگر ابررایانه تیتان آمریکایی در آزمایشگاه ملی Oak سریع‌ترین ابرریانه دنیا نیست، سرعت تیتان ۱۷٫۵۹ پتافلاپ است.

با این همه مسابقه اصلی، رسیدن به عملکرد یک اگزوفلاپی (یعنی انجام یک کویینتریلیون عمل ریاضی در ثانیه) است! اعتقاد بر این است که ما در عرض یک دهه می‌توانیم چنین ابررایانه فوق‌العاده‌ای را بسازیم.

تیانهی-۲ حدود ۱۷٫۸ مگاوات انرژی مصرف می‌کند، یکی از مشکلات و محدودیت‌های عمده در راه ساختن ابرریانه‌ای سریع‌تر همین میزان مصرف انرژی است، معماری‌ای که از سال ۲۰۱۰ به بعد در زمینه ساخت ابرریانه وجود دارد، بر شتاب‌دهنده/پردازنده چند هسته‌ای متمرکز است، اما این فناوری رفته رفته کارایی خود را از دست داده است و باید فناوری‌های تازه‌ای پیدا شوند تا میزان مصرف انرژی از یک تا دو مگاوات به ازاری هر پتاوات کمتر شود.

باید ببینیم که آیا تا پایان سال میلادی جاری تیانهی -۲ میتواند تاج پادشاهی را بر سر داشته باشد یا زودتر از آنچه تصور می‌شود، ساقط خواهد شد!

از ۵۰۰ ابررایانه برتر دنیا، ۶۵ تای آنها در چین و ۲۵۳ عدد آنها در آمریکا قرار دارند. پردازنده‌های اینتل در ۸۰ درصد آنها استفاده می‌شوند. برای ورود به این فهرست سرعت ابررایانه باید چیزی حدود ۷۶ تا ۹۶ ترافلاپ باشد.

منبع

فید یک پزشک جایی مناسب برای درج آگهی شما

در پادکست‌های فرهنگی یک پزشک شرکت کنید: کتاب بخوانید و برای ما بفرستید!

سفارش درج آگهی در یک پزشک

دانشمندان با آزمایش ایزوتوپ‌های گاز طبیعی که در داخل آب بود، دریافتند که این آب دست‌کم از یک میلیارد سال پیش در آنجا به دام افتاده است و ممکن است قدمت این آب به ۲٫۶۴ میلیارد سال هم برسد، یعنی اندکی کمتر از قدمت صخره‌هایی که احاطه‌اش کرده‌اند و معادل نصف قدمت کره زمین.

این آب این همه زمان در اینجا زندانی بوده است و از تماس با جو دور مانده است.

اما سؤالی که ممکن است خواهی نخواهی به ذهن برسد این است که آیا این آب قابل نوشیدن است؟

این آب، آب گوارایی نیست، اما خب، شاید خوردن مقدار کمی از آن کشنده نباشد!

بر اساس مصاحبه‌ای که محققان این مقاله با لس آنجلس تایمز انجام داده‌اند، یکی از آنها به نام باربارا شروود لولار، این آب را چشیده است و گفته است که این آب مزه خیلی بد و وحشتناکی می‌داده است و از آب دریا هم شورتر هم بوده است.

به خاطر واکنش بین آب و صخره‌ها، این آب بسیار شور شده است و غلظتش زیاد شده است، این آب رنگ خاصی ندارد، اما وقتی در تماس با اکسیژن قرار می‌گیرد، به خاطر مواد معدنی‌ای مثل آهن، نارنجی رنگ می‌شود.

سؤال بعدی این است که آبا هیچ شکل حیاتی در این آب شناور است یا نه؟!

این آب آن مقدار از سطح انرژی را داراست که بتواند اجازه حیات اشکال میکروبی را بدهد، و بنابراین می‌تواند انتظار داشت مثل آب‌های ژرفاهای اقیانوس‌ها یا معادن طالای آفریقای جنوبی دارای حیات باشد.

منبع

فید یک پزشک جایی مناسب برای درج آگهی شما

در پادکست‌های فرهنگی یک پزشک شرکت کنید: کتاب بخوانید و برای ما بفرستید!

سفارش درج آگهی در یک پزشک

اما امروز دیگ با خبری که در وبلاگ خود منتشر کرده است، به همه این نگرانی‌ها خاتمه داده است.

در ۹۰ روز گذشته، تیم مهندسی دیگ که متشکل از پنج نفر بوده‌اند، مشغول کار روی فیدخوان دیگ بوده‌اند. برای اینکه فیدخوان به موقع و قبل از بسته شدن گودر در دسترس عموم کاربران قرار بگیرد، این گروه کوشیده است که در مرحله اول به ویژگی‌های اساسی فیدخوان یعنی سادگی و کارایی و سریع بودن آن توجه کند. فیدخوان یک ابزار هم به کاربران خواهد داد تا از طریق آن خبرهایی را که مهم‌تر تشخیص می‌دهند، در صدر اخبار قرار بدهند.

هفته دیگر نسخه یک «دیگ ریدر» عرضه خواهد شد، فیدخوانی که می‌خواهد سریع و قابل اعتماد باشد. از ۲۶ ژوئن همه می‌توانند از دیگ ریدر استفاده کنند.

مهندسان دیگ با هوشمندی سعی کرده‌اند که نیازهای آن دسته از کاربرانی را که بیشتر از همه از بسته شدن گوگل ریدر متضرر خواهند شد، شناسایی کنند. این دسته از کاربران نیاز دارند که فیدخوانی داشته باشند که پایدار و سریع باشد.

همین دسته از کاربران بودند که با تیم دیگ، نیازها و نظرات و پیشنهادات خود را در میان گذاشتند. تا به حال هجده هزار نفر ثبت نکرده‌اند و به تیم دیگ بازخورد داده‌اند.

اولویت عمده این کاربران سرعت و سادگی و توانایی وارد کردن سریع فیدها و پوشه‌ها از گوگل ریدر بود.

به همین خاطر در نسخه یک یا بتای دیگ ریدر به همین نیازهای عمده توجه شده است و سعی شده مهاجرت از گودر هر چه ساده‌تر شود و متن و محتوای چندرسانه‌ای فیدها با سهولت خوانده شود.

چیز مهم دیگر اپلیکیشن‌های موبایلی و تجربه وبی خوب این فیدخوان تازه بود و خوشبختانه تیم مهندسی به چیزهایی مثل اشتراک و ذخیره‌سازی و سازمان‌دهی سریع فیدها هم فکر کرده است.

تیم دیگ قول داده است، ظرف ۶۰ روز از رونمایی نسخه اول، چیزهای دیگر به فیدخوان اضافه کند:

- اپلیکیشن اندروید
- سرعت
- ادغام و سازگاری با سرویس‌هایی مثل بافر، Evernote و IFTTT
- ابزارهایی برای مرتب کردن و رتبه‌بندی سریع فیدها بر اساس علایق دوستان شما در شبکه شما و همچنین لایک‌ها
- جمع‌آوری و پاسخدهی به بازخوردهای کاربران

و همچنین چیزهایی مثل:
- جستجو
- ناتیفیکیشن‌ها

دیگ ریدر به صورت فریمیوم عرضه خواهد شد، نسخه اولیه و همچنین بسیاری از ویژگی‌ها دیگر دیگ، همه رایگان خواهند بود.

همه اطلاعاتی که ما فعلا از دیگر ریدر داریم همین است، تصاویر نشان می‌دهند که محیط دیگر ریدر شبیه گودر خواهد بود، اما فعلا نمی‌دانیم که در گام اول دیگ ریدر چقدر اجتماعی خواهد بود و یا اینکه چقدر با متن‌های فارسی سازگاری خواهد داشت.

پس باید یک هفته منتظر بمانیم!

آیا «دیگ ریدر» مبدل به سرویس اصلی فیدخوانی ما خواهد شد. آیا مثل نسخه قدیمی «گوگل ریدر» که ما از فرط علاقه و حس خودمانی بودن، نام اختصاری «گودر» را برایش ابداع کردیم، از این به بعد شاهد شوخی‌های کلامی با «دیگ ریدر» خواهیم بود؟ آیا از این به بعد اخبار و مطالب را در دیگی جوشان مطالعه خواهیم کرد؟

به هر ترتیب چه با دیگ، چه با فیدلی و یا old reader یا netvibes، اشتراک فید یک پزشک را لطفا فراموش نکنید و در روزهای بی‌گودری تنهایمان نگذارید!

اما خبر خوب دیگر این است که فیدلی به کلی مستقل از گودر شده است و کارش دیگر صرفا سینک کردن فیدها از گودر نیست.

ممکن است شما برای کار با این نسخه مستقل فیدلی نیاز به به‌روز کردن اپلیکیشن‌های فیدلی را داشته باشد، اگر همه چیز به خوبی پیش برود، باید این پیام سبز نویدبخش را ببینید:

البته بدی این استقلال این است که مقالات ذخیره شده و مطالب ناخوانده‌تان را در این مهاجرت از دست می‌دهید.

فید یک پزشک جایی مناسب برای درج آگهی شما

در پادکست‌های فرهنگی یک پزشک شرکت کنید: کتاب بخوانید و برای ما بفرستید!

سفارش درج آگهی در یک پزشک

از آنجا که ممکن است شماری از شما آشنایی با این سریال نداشته باشید، اطلاعات پایه‌ای در مورد این سریال می‌آورم: داستان این سریال در دنیای فانتزی می‌گذرد که هزاران سال قدمت دارد، دنیایی که از نظر فناوری در قرون وسطی، است. نام یکی از ابرقدرت‌های این دنیا «وستروس» است که جامعه‌ای فئودالی است، «خانه‌»های دیگری هم در این دنیا وجود دارند که هر یک قلمروشان گوشه‌ای از دنیا است و به تناسب متحدانی دارند.

خانه‌ها و کشورهای این دنیا در جنگ و جدال دائم برای کسب قدرت هستند تا به زمین و منابع بیشتری دست پیدا کنند.

اما از همان آغاز سریال مدام زمزمه‌ای نگران‌کننده به گوش می‌رسد، اینکه به زودی «زمستان» خواهد آمد، زمستانی با شب‌های بسیار طولانی و هوایی بسیار سرد، همه نگران زامبی‌های یخی شمال هستند که با آمدن زمستان به جنوب هجوم خواهند آورد.

در این پست البته هدف صحبت در مورد خود این سریال نیست، بلکه می‌خواهم با استفاده از شباهت‌هایی بین سریال و وضعیت رقابت شرکت‌های بزرگ فناوریدر در زمینه گجت‌های موبایل، وضعیت کنونی دنیای فناوری را برایتان شرح دهم.

دنیای فناوری، ۴ خانه با ابرقدرت بزرگ دارد: مایکروسافت، گوگل، آمازون و اپل. اپل بی‌شک در شرایط حاضر معتبرترین ابرقدرت است و ما می‌توانیم آنها را به «لنیستر»ها تشبیه کنیم.

اپل مثل لنیسترها، بسیار متمول است و پول زیادی از فروش موبایل و تبلت درمی‌آورد و می‌تواند به لطف این سرمایه، قدرت خود را تحمیل کند. اپل ۳۹٫۲ بازار موبایل را در دست دارد.

موفقیت اپل را می‌توانیم در سه چیز خلاصه کنیم: حاشیه امنی که بین قیمت محصولاتش و هزینه تمام‌شده وجود دارد، توسعه‌دهندگانی که پلتفرم iOS بیشترین علاقه را دارند و البته کاربران بسیار وفادارش.

گوگل خانه بزرگ‌تری نسبت به اپل است، پلتفرم اندروید این شرکت حالا ۵۲ درصد بازار موبایل را در سیطره خود دارد و به همان اندازه اپل، توسعه‌دهنده دارد، اما اکوسیستم گوگل به انئازه اپل، برای این توسعه‌دهندگان درآمدزا نیست. و مشکل دیگرش هم این است که باید از نظر سخت‌افزاری به ارتش ۴ متحد عمده یعنی سامسونگ، ال جی، موتورولا و HTC تکیه داده باشد.

در این بین سامسونگ بیشترین اهمیت را برای گوگل دارد و از جهاتی سامسونگ آنقدر بزرگ شده است که گاهی خود گوگل را تحت‌الشعاع خود قرار می‌دهد.

مایکروسافت، خانه‌ای است که در موضع ضعف قرار گرفته است و شرایط حاضرش را می‌شود به موقعیت فعلی «استارک»‌های تشبیه کرد، مخصوصا اگر قسمت نهم فصل سوم این سریال را دیده باشید! ما تصور می‌کردیم که تبلت‌های ویندوزی مخصوصا سرفیس یا ویندوز فون به مانند همیت «راب» و شجاعتش در سریال، موقعیت این شرکت را احیا کنند، اما آنها در دنیای بی‌رحم رقابت قربانی شده‌اند و حالا کسی زیاد روی آنها حساب نمی‌کند!

اما خیلی‌ها هم مایکروسافت را شرکتی شکست‌خورده نمی‌دانند و بیشتر آن را شبیه دناریس تارگاریان می‌دانند، این دسته معتقد هستند که در مایکروسافت در شرایطی که همه مشغول جنگ‌های فرسایشی طراحی و نرم‌افزار هستند، در حال پروراندن اژدهاهایی است و در حال کار روی سیستم ابری «آزور» و تکمیل راهبرد توسعه‌ای اپلیکیشن‌های خود است تا بتواند نسل بعدی محصولات سرور و کلاینت ویندوز را به ناگهان عرضه کند و دنیا را شگفت‌زده کند!

البته به نظر من بهتر است دناریس و اژدهاهای رهایی‌بخش‌اش را به نرم‌افزارها و سیستم‌عامل‌ها کدباز تشبیه کنیم. آیا در دنیای فردا، جای برای سیستم‌عامل‌های کدباز هم خواهد بود؟

می‌رسیم به مرموزترین خانواده یعنی آمازون!  پلتفرم محصولات این شرکت اندروید است و از این لحاظ آمازون با گوگل هم‌نوا و هم‌پیمان به نظر می‌رسد. اما فراموش نکنیم که آمازون فروشگاه اپلیکیشن خاص خودش را دارد و گوگل هیچ پولی از آمازون درنمی‌آورد، نه بابت توسعه اپ‌های کیندل فایر، نه بابت اجازه نصب سیستم عامل در محصولات. از آنجا که آمازون از نسخه کدباز اندروید استفاده می‌کند، عملا هیچ کدام از اپ‌های پیش‌فرض گوگل هم در محصولاتش دیده نمی‌شوند و به این ترتیب به صورت غیرمستقیم هم سودی از آن گوگل نمی‌شود. آمازون هنوز به دنیای گوشی‌های موبایل پا نگذاشته است و به ساختن تبلت‌های کوچک اکتفا می‌کند.

اما جالب است که درست مانند «بازی تاج و تخت» همه چیزهایی که تا حالا برای شما تعریف کردم ظاهر کار هستند و مکانیسم پیچیده‌تری در باطن در حال شکل‌گیری و تغییر اوضاع و احوال هستند.

اپل بی‌شک قدرتمند و توانگر است، اما در نهان وابسته به محصولات شرکت‌های دیگر مانند گوگل، آمازون و مایکروسافت است. فراموش نکنیم که خود اپل، موتور جستجویی ندارد، در صورتی که رقبایش همه موتور جستجو دارند. حتما متوجه شده‌اید که در iOS 7، بینگ موتور جستجوی پیش‌فرض شده است.

بله! اپل سرویس ایمیل و تقویم آی‌کلاد را دارد، اما در مقایسه با اوت‌اوک، جی‌میل و ایمیل یاهو، سرویس‌های اپل اصلا محبوب و کارا نیستند.

اپل در زمینه شبکه‌های اجتماعی هم حرفی برای گفتن ندارد و توییتر، فیس‌بوک، گوگل پلاس و اینستاگرام اصلا به اپل اجازه‌ای برای سخن گفتن نمی‌دهند.

در مورد نقشه گوگل بهتر است حرفی نزنیم، به خصوص حالا که گوگل Waze را هم خریده است. سیری هم از نظر استفاده عملی اصلا رتبه‌ای همتای Google Now ندارد.

در زمینه‌های دیگر هم اپل رقبای جدی‌ای دارد، طرفداران اسکایپ بیشتر از فیس تایم هستند و iWork گرچه حالا بسیار بهتر شده است، اما در رقابت با آفیس ۳۶۵ است.

در مورد اکوسیستم فروش کتاب‌های الکترونیکی، هم کیندل آمازون موفق‌تر از  iBooks است به خصوص که چندپلتفرمی هم است.

اپل به مانند لینیسترها بسیار بزرگ و معتبر است، اما از نظر سرویس‌ها وابسته به منابع رقبایش است.

حالا سؤال اساسی این است که اپل در پی آن خواهد بود که بر سرویس و دیتا هم حاکمیت خود را اعمال کند یا اینکه به صورت متفاوتی عمل خواهد کرد و به جای جنگ در پی برقرار رابطه با سایر شرکت‌ها برخواهد آمد؟

زره جنگی که اپل در همایش‌هایش به تن می‌کند را فراموش کنید، گرچه در این همایش‌ها، اپل فوق‌العاده، دست‌نیافتنی و شماره یک نمایانده می‌شود و شرکت‌های دیگر تحقیر می‌شوند، اما در مقام عمل، اپل اصلا علاقه‌‌ای به فعالیت در زمینه موتورهای جستجو، سرویس‌های تمام‌عیار ایمیل، شبکه‌های اجتماعی و یا نرم‌افزرهای تولید محتوا از خود نشان نمی‌دهد.

خیلی‌ها گمان می‌کنند که سال‌های پررونق و «تابستانی» اپل در حال به سرآمدن است و به زودی زمستان برای اپل خواهد رسید و گوگل با پلتفرم اندروید جهان‌گستر و سرویس‌هایش همه چیز را خواهد بلعید.

در مقابل خیلی‌ها هم راهبرد کلان اپل را باز هم موفق می‌دانند، یعنی ساختن و فروش سخت‌افزارهایی که با نرم‌افزار این شرکت بهترین تناسب و سازگاری را دارند و هر دو به دقت و با وسواس طراحی شده‌اند.

باید به انتظار بنشینیم و ببینیم که حاصل جدال شرکت‌های بزرگ در سال‌های بعد چه خواهد بود؟ آیا سیستم عامل‌های کدباز مجالی برای خودنمایی خواهند داشت؟ آیا تیم کوک هوش و فراستی مثل تایوین لنیستر یا مثلا رودریگو بورژا در سریال بورژاها خواهد داشت یا نه؟!

منبع

فید یک پزشک جایی مناسب برای درج آگهی شما

در پادکست‌های فرهنگی یک پزشک شرکت کنید: کتاب بخوانید و برای ما بفرستید!

سفارش درج آگهی در یک پزشک